Ούτε ο πρώτος οραματιστής της ενωμένης Ευρώπης Robert Schumann, δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι 59 χρόνια μετά την εμπνευσμένη πρόταση του, να τεθεί το σύνολο της γαλλογερμανικής παραγωγής άνθρακα και χάλυβα, υπό τον έλεγχο μια ανοικτής κοινότητας με την συμμετοχή και άλλων ευρωπαϊκών κρατών, ότι σήμερα 27 κράτη θα γιόρταζαν την συνεργασία τους στον πιο δημοκρατικό θεσμό που δημιούργησε ποτέ η Ευρώπη. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με μία σημαία, με έναν ύμνο, και με ένα νόμισμα, το οποίο χρησιμοποιούν οι περισσότεροι πολίτες της Ηπείρου.

Η Ε.Κ.Α.Χ (Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα), ουσιαστικά διαχειριζόταν τα δύο βασικά προϊόντα που χρησιμοποιούντο εκείνη την εποχή για στρατιωτικούς σκοπούς, θέτοντας την εκμετάλλευση τους κάτω από διαφανή έλεγχο αποτρέποντας ένα νέο αιματοκύλισμα, όπως αυτό που έπνιξε την Ευρώπη από τα τέλη της δεκαετίας του 30, έως και τα μισά της δεκαετίας του 40. Ο Schumann υπήρξε ο πατέρας της Ε.Ε και η πρόταση του της 9ης Μαΐου 1950 στο Παρίσι, είναι αυτή που σήμερα γιορτάζουν εκατομμύρια ευρωπαίοι.

Η Ευρώπη, το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα και την πρώτη δεκαετία του 21ου , δεν έζησε άλλο μεγάλο πόλεμο, επούλωσε τις πληγές της, αντιμετώπισε νικηφόρα την μάχη κατά του ολοκληρωτισμού και σήμερα αντικρίζει το μέλλον της με αισιοδοξία, παρά τις δυσκολίες που κατά καιρούς αναφύονται. Το ότι στην Ε.Ε συμμετέχουν σήμερα ισότιμα, κράτη όπως η Κύπρος και η Μάλτα που εξήλθαν από την Βρετανική αποικιοκρατία, αλλά και κράτη όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Τσεχία, η Σλοβακία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, οι Βαλτικές Δημοκρατίες και η Σλοβενία, που αποτίναξαν τον δικτατορικό εναγκαλισμό της Σοβιετικής Ένωσης, αποτελεί μία νίκη των λαών και των εμπνευσμένων ηγεσιών που αντιλήφθηκαν ότι το μέλλον βρίσκεται στην σύνθεση και στη συνεργασία.

Ωστόσο, το επίτευγμα της ενωμένης Ευρώπης δεν περιορίζεται μόνο στον τερματισμό των συγκρούσεων, αλλά επεκτείνεται και στην δημιουργία συνθηκών ευημερίας, εκσυγχρονισμού, ασφάλειας και ίσων ευκαιριών.

Σε αυτό το εγχείρημα, που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, έχει την τύχη να συμμετέχει η Κυπριακή Δημοκρατία, χάριν στις προσπάθειες που κατέβαλε ο Δημοκρατικός Συναγερμός και ο Γλαύκος Κληρίδης, σε εποχές που άλλοι στέκονταν εμπόδιο στην Ευρωπαϊκή προοπτική της πατρίδας μας, κάτι που επαναλαμβάνουν σήμερα αρνούμενοι την ένταξη μας στον «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη».

Για την Κύπρο όμως, η ένταξη δεν ήταν ένας στόχος που δοκίμαζε τις αντοχές μας στην δημοκρατία και την ανάπτυξη. Υπήρξε στόχος αναζήτησης διεξόδων, για κάμψη της τουρκικής αδιαλλαξίας  και ενίσχυσης των προσπαθειών για επίλυση του Κυπριακού, στην βάση των αρχών που διέπουν την λειτουργία της Ε.Ε. Ακόμα ο στόχος αυτός δεν επιτεύχθηκε, αλλά έγιναν σημαντικά βήματα. Παράλληλα ενισχύθηκε η διαπραγματευτική μας θέση, και θωρακίστηκε η ασφάλεια του κράτους.

Στις προσπάθειες που καταβλήθηκαν, δεν θα πρέπει να μην επισημανθεί ο καθοριστικός ρόλος της Ελλάδας, που κατάφερε με την δική της συμμετοχή στην Ε.Ε, να κάμψει αντιρρήσεις και να ανατρέψει εμπόδια.

Σήμερα η Ε.Ε αντιμετωπίζει προκλήσεις όπως η οικονομική κρίση, που θα ισοδυναμούσε με καταστροφή, εάν δεν λειτουργούσε η αλληλεγγύη και η συνεργασία. Ταυτόχρονα, για την Κύπρο, η έγκαιρη ένταξη μας στην ζώνη του ευρώ, παρά τις λυσσώδεις αντιδράσεις των σημερινών κυβερνώντων, αποτέλεσε σωτήρια εξέλιξη που προστάτευσε τους πολίτες από εξελίξεις που ουδείς μπορεί να φανταστεί που θα οδηγούσαν.

Γιορτάζουμε σήμερα την ημέρα της Ευρώπης, ως πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίες και πολίτες της Ε.Ε. Τιμούμε τους οραματιστές και τους πρωτοπόρους, και κοιτάμε μπροστά. Μπροστά μας, βρίσκεται η Συνθήκη της Λισσαβόνας, η οποία ενισχύει τους συνεκτικούς δεσμούς και βαθαίνει την δημοκρατία και είμαστε σίγουροι ότι και αυτό το στοίχημα θα το κερδίσουν οι ευρωπαϊκοί λαοί. Οι ευρωεκλογές του Ιουνίου αποτελούν μία μοναδική ευκαιρία για τους πολίτες να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή μας πορεία, υπερψηφίζοντας τον ΔΗΣΥ, και γυρνώντας την πλάτη σε όσους  θεωρούν τον ευρωσκεπτικισμό και την απομόνωση, καταφύγιο του συντηρητισμού και της χρεωκοπίας της ιδεολογίας τους.

Δικαίωμα τους να νοσταλγούν έναν κόσμο που κατέρρευσε. Δεν είναι όμως δικαίωμα τους να λειτουργούν ως τροχοπέδη στην πορεία πλήρους ενσωμάτωσης μας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.